به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ افشاگری در ایرانِ امروز مسیر پرپیچوخمی شده است؛ گاهی از تریبون مجلس شروع میشود و گاهی به انبارهای سرریز پتروشیمیها ختم میگردد. علی خضریان، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، این روزها نه بهخاطر نظارتهای قانونی، که به جرم روایت تصویری از یک دپوی روباز در پتروشیمی لرستان، زیر تیغ سنگین یک باند هماهنگ رسانهای رفته است. او تصویری منتشر کرد که نشان میداد انبارهای سرپوشیده پاسخگوی تولیدِ صادراتزده نیست و مدیران صنعت، به جای تنظیم بازار، به احتکار روی آوردهاند. اما واکنش تند یک «باند رسانهای انتقامگیر» نشان داد که زخم کهنه حقوقهای نجومی و اشتغال دامادها در پتروشیمی هنوز التیام نیافته است. اتهام «جاسوسی و گرادادن به دشمن» در حالی علیه افشاگر فساد مطرح میشود که دشمن با ماهوارههای ۳۰ سانتیمتری و رادارهای نافذ ابر، زمین و آسمان صنعت ایران را اسکن میکند. آنچه واقعاً طراحان پشت صحنه این پروژه تخریب را نگران کرده، نه امنیت ملی، که کنار رفتن دستهایشان از روی کیسههایی است که زیر آفتاب در حال فسادند. در ادامه، پشتپرده این «شورای تخریب» رسانهای را واکاوی میکنیم.
علی خضریان، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، این روزها در میانه یک طوفان سنگین و سازمانیافته رسانهای قرار گرفته است؛ او که یکی از چهرههای شناختهشده فسادستیزی در ساختار سیاسی کشور محسوب میشود، اینک به جای نقد سیاستهای اقتصادی، خود سوژه اتهامات امنیتی شده است. اگرچه میتوان در حوزه سیاسی با خضریان اختلاف نظر داشت، اما نقد صریح و مستند او بر عملکرد مدیریتی هلدینگهای پتروشیمی، به ویژه در زمینه عرضه محصولات و تنظیم بازار، دردی دیرینه از اقتصاد کشور را نمایان میکند.
ماجرا از آنجا آغاز شد که خضریان دیروز تصویری از دپوی گسترده و فضای باز محصولات پتروشیمی لرستان، از شرکتهای زیرمجموعه هلدینگ باختر، منتشر کرد. در این تصویر، حجم انبوهی از کیسههای مواد اولیه در هوایی باز روی زمین انباشته شدهاند؛ صحنهای که نشان میدهد ظرفیت انبارهای سرپوشیده این مجتمع نیز دیگر پاسخگوی انباشت تولیدات نبوده و مدیران شرکت ترجیح دادهاند حتی به بهای آسیب دیدن کالاها، از عرضه به بازار خودداری کنند تا با افزایش تقاضا و ایجاد شوک قیمتی، محصولات خود را با سود بالاتری به فروش برسانند.
خضریان با اشاره به ظرفیت رسمی این مجتمع به تولید سالانه ۳۰۰ هزار تن پلیاتیلن سبک خطی و ۳۰ هزار تن بوتن، تأکید کرده که در حال حاضر خط تولید ساعتی ۵۲ تن محصول روانه انبارها میکند. به نوشته او، آنچه امروز تحت عنوان اختلال در زنجیره تأمین مواد اولیه در بازار رواج یافته، نه ناشی از نارسایی واقعی تولید، که معلول تصمیمگیریهای انحصارگرانه در حلقه توزیع است. او مصوبه دولت مبنی بر ممنوعیت صادرات محصولات پتروشیمی را یادآور شده و پرسیده است: با وجود این ممنوعیت، اگر محصولات راهی بازار داخلی نمیشوند، مقصد و هدف این احتکار چیست؟
همین افشاگری کافی بود تا همان باند رسانهای که پیشتر و در جریان پرونده حقوقهای نجومی ۲۰۰ میلیونی در یک پتروشیمی و اشتغالزایی برای داماد، توسط خضریان رسوا شده بود، فرصت را برای تسویهحساب غنیمت بشمارد. این بار، موجی از فیک نیوزها در شبکه اجتماعی ایکس (X) به راه افتاد؛ حسابهای جعلی و هماهنگ، او را متهم به «جاسوسی برای بیگانگان» و «گرا دادن به دشمن برای بمباران» کردند. غافل از اینکه خود خضریان عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس و سخنگوی کمیسیون نظارتی اصل نود است؛ یعنی همان نهادهایی که مسئولیت نظارت بر امنیت و اجرای قانون را بر عهده دارند. اتهام جاسوسی به کسی که در بالاترین سطح نظارت امنیتی کشور قرار دارد، نشان از عمق و سازمانیافتگی پروژه تخریبی دارد که پشت آن، منافع مالی کلانی در خطر افتاده است.
واقعیت آن است که ادعای «پنهان ماندن این انبارها از چشم دشمن» یا «تخریب امنیت ملی با انتشار چنین تصاویری»، از اساس سادهلوحانه و بیپشتوانه است. دشمن با بهرهگیری از فناوریهای فضایی و زمینی پیشرفته، نه تنها از وجود چنین انبارهایی آگاه است، بلکه میتواند جزئیات رفتار تولیدکننده را نیز تحلیل کند.
ماهوارههای تصویربرداری نوری با وضوح بالایی همچون WorldView-3 و Maxar قادر به ثبت اشیایی به کوچکی ۳۰ سانتیمتر هستند؛ یعنی همان اندازه یک لاستیک خودرو. ماهوارههای راداری با روزنه ترکیبی مانند TerraSAR-X و Capella در شب، در میان ابرها و حتی گرد و غبار، تصاویر سهبعدی از حجم و ارتفاع دپوهای روباز تهیه میکنند. ماهوارههای تصویربرداری حرارتی مادون قرمز نظیر Satellite Vu دمای لحظهای هر نقطه از کارخانه، سولهها و محوطههای انبار را اندازه میگیرند و به سادگی تشخیص میدهند که آیا خط تولید فعال است یا سکون و انباشت جایگزین عرضه شده است. در کنار اینها، ماهوارههای شناسایی سیگنال (SIGINT/COMINT) امواج رادیویی و مخابراتی محدوده سایت را شنود کرده و سیستمهای هوش مصنوعی تحلیل تصویر مانند Palantir یا Sentinel همه این دادهها را به طور همزمان دریافت، ترکیب و به یک گزارش عملیاتی تبدیل میکنند.
در چنین فضایی، تصویری که یک نماینده مجلس از روی زمین منتشر میکند، کمترین اطلاعات جدیدی را در اختیار دشمن قرار نمیدهد؛ دشمن برروی تورم افسارگسیخته، نظارت فرسایشی و ناکارآمد دولت، احتکار کالاهای اساسی، گرانیِ زنجیرهای، نوسانات لجامگسیخته نرخ ارز، باور به نظریه آزادسازی قیمتها در خلأ نهادهای تنظیمگر، رها شدگی اقتصاد از برنامه، و انتصابات شگفتانگیز و گاه عجیبترین افراد در رأس پتروشیمیها و هلدینگهای استراتژیک کشور حساب باز کرده است!
طراحان واقعی این پروژه تخریب، کسانی هستند که سالها از رانت پتروشیمی نان خوردهاند و حالا نمیخواهند دست افشاگران از روی کیسههای انبارشده در زیر آفتاب کنار برود.
